İstikamet

 bunca vazgeçmişliğimiz içinde gelecek güzel günlerde bizlerden vazgeçmiş olabilir mi?

hayat sükût kabul eder mi? yoksa hep bağırmalı mı bu kadar insan içinde?

öteleri bilmeyişimiz, bilemeyişimiz mi bizi bu kadar hoyrat kılıyor? ilim sadece okumakla mı elde edilir? her an bir yaratılışın olduğu bu mecrada kime karşı dudak büker insan?

yaradanını tanımamak, bilmemek ve hâşâ yok saymak için neden denenmiş kirli yollara sapar insan?

ilim ve nefsim; nedir bunlar? bütün bu teçhizat, mükevvinat, ilahi nizam niye var?

bu kadar çok konu içinde Rabbinin hatırına girebilmen senin saf ihlâslı gönlünle O'na yakarabilmene bağlı...

bütün nizamı evirip çeviren Rabbinin varlığını ne zaman dolu dolu idrak edeceksin?

sağda solda duran ışıklı, şatafatlı gövdelerle arana mesafe bırakmadan nasıl bulacaksın istikamet vâd'eden o temiz pâk yolu...

kendime yazılar....