ŞEY

 

yarın ölürsem çok geç kalacakmışım gibi bir his var içimde,

akşam eve geç kalmışım gibi bir his...

tuhaflıklar içinde yaşanan hayatlar dört duvar arasına hapsedilmiş..

neyi izleyip izlemeyeceğin belirlenmiş, öfkelerin yönlendirilmiş...

sana ait hiçbir şey yok aslında..

ip belli sap belli,

çizgi dışına çıktığın zaman ipe sapa gelmez olduğun olacağın bile belli...

nedenlerin içinde yaşama dair bir kırıntı bile yok..

sanki hiç yaşamamış gibi oluyorsun sonunda, sana ait hiçbir şey olmamış gibi...

yürüdüğün yollar, kurduğun hülyalar sadece yorgunlukmuş,

anlıyorsun ama anlatacak bir şey kalmıyor geriye...