park yeri

 

yokluğum ilaç sana, 

yaraların sarılacak, gönlünde bir hoş olacak...

gördüğün bir koltuk

üstünde ceset,

fikirleri tükenmiş 

hayatı bitkisel 

toprak bekler beklemez bilemem,

sevimli gelmiyor filmler, gülmeceler,

vücudum park edecek bir yer bulamıyor artık...