tüm zamanlar

 

         İnsana verilen yaşama hakkının başka bir insan tarafından pervasızca yok edilmesi veya bunun düşünülüyor olması ayağımızı sokaktan daha da uzaklaştırıyor. Gerçekte yaşananların, duyduklarımızın ve işittiklerimizin oldukça fevkinde olması geleceğe dair ümitsizliğimizi besliyor olması yapılacak birçok anlamlı işlerden uzak durmamıza bahane oluyor ve bu bahanenin geçerli bir bahane olması içimizi daha da acıtıyor. Hayatımızın mükemmel bir şekilde problemsiz devam edemeyeceğini elbette biliyoruz. Sorunlar çıkacak her gün ve her saat durmadan ara vermeden bunu da biliyoruz. Ancak biz bu sorunlara çözüm getirme iradesi göstereceğiz. Aklımızın yetmediği yerlerde bize yol gösterecek dostlarımızdan medeni bir şekilde destek alarak bu hayat cevelanında yol almaya devam edeceğiz. Başka türlüsünü aklım almıyor zaten.. Orman kurallarının hakim olduğu bir düzlemde yaşamanın azgın bir azınlık dışında kimsenin hayali olmadığına inanıyorum, belki de inanmak istiyorum... Kendi dar dairemizde cam fanus içinde medeni bir şekilde yaşayıp, dışarıda her gün başka bir hayata gözlerimizi açıyor olmamız tecrübe artırıcı niteliğini çoktan kaybetti. Çabamız, ahlakımızı bunca olumsuzluğa rağmen korumak ve aldığımız günlük yaralara en acilinden pansuman olabilecek tüm zamanların problemlerine çözümler bulabilmekte..