ağlama seansı,

 

zorlamaya gelmiyor hayatı, önüne ne dökülürse yeme durumundasın.. bir şeyleri değiştirememenin verdiği sıkıntı her gün yeniden doğan güneşle birleşince hayatın bir vaadi kalmıyor artık sana.. tüm yolları tüketmiş olmanın verdiği güvensizlik, hayatı anlamından uzaklaştırıyor ve bundan sonra gelen her yeni gün ayrı bir yara veriyor üstüne başına.. nereden bakarsan bak talihsizlik işte.. kimsenin sıkıntısı bir başkasının sıkıntısıyla karşılaştırılamaz bu hayatta, herkes kendi özel alanında bir şeyler yaşamakta.. kimi bunun üstesinden gelmek için enkaz üstüne enkaz yıkıyor kimi de kalp kırmamak için ceketini alıp çıkma durumunda bırakılıyor hayattan.. kimsenin hakkının kimseye helal olmadığı bir düzlemde neyin doğru ya da yanlış olduğu kişi öldükten sonra ağlama seanslarında bir kaç dakika konuşulup, salyalar boşaltıldıktan sonra konu kapatılıyor.