travma

 

ne de çok biliyor insanlar,

bir travmaya sebep olan bakışlara

sahip olduğunun farkında bile değiller,

varsa yoksa kendi tercihleri, kendi

düşünceleri, kendi şöhretine sebep olabilecek

taşları ufak ufak da olsa bir yerlere döşeme 

telaşı, daha ne kadar böyle doğar güneş,

gün daha ne kadar gün üzerine biner,

abanmış hayatlar, adanmış hayatlardan

habersiz bir şekilde her şeyin sahibi 

olduğunu iddia ederek yaşayacağına yemin

etmiş bir şekilde daha da bir abanıyor

hayatın üzerine tüm kuvvetiyle,

buradan güzel bir hikaye çıkmaz diyeceksiniz

biliyorum ama hikaye buradan başlıyor ve

gereksiz görülen kitleler yazıyor daima

farkında bile olmadan hakiki hikayeleri..