Bir garip kuş

 

kollarını indirdi kaldırımdan

gitti kondu bir ağaç dalına

kolaçan etti dört bir yanını

tamam dedi, burası yuva olacak çocuklara,

iniş yaptı sonra yine toprağa

yokladı kıyıyı köşeyi

en güzel döşekleri küçücük ağzıyla toparlayıverdi, hiçbir maliyetten kaçınmadı tüm bunları yaparken, malzemenin en hasıyla yuva yaptı evlatlara,

göçüp gideceğim demeden yapabileceğinin her zaman en güzelini yapardı, geçip gidenlerin duasına inandı hep, göçüp gitmeden önce…